Ψηλά από τη Γέφυρα

Ψηλά από τη Γέφυρα – Arthur Miller 1954

Θεατρικό έργο σε 2 πράξεις: Ψηλά από τη ΓέφυραΜια πόλη – «γη της Επαγγελίας» που τρώει τα σωθικά της – ένα έργο που υπηρετεί την Αλήθεια και μόνο αυτή – καθώς η Αλήθεια είναι προσωπική υπόθεση του καθένα

Ψηλά από τη Γέφυρα
Ψηλά από τη Γέφυρα – Άρθουρ Μίλερ – Εθνικό Θέατρο

Ο θεατρικός συγγραφεύς Άρθουρ Μίλερ αποφάσισε να ασχοληθεί οπωσδήποτε με το γράψιμο αυτού του έργου μετά από ένα ταξίδι του στη Σικελία: εκεί είδε μια σύναξη ανθρώπων στη πλατεία να περιμένουν για δουλειά. Ήταν φτωχοί φυσικά, με μπαλώματα στα ρούχα, ζητούσαν απεγνωσμένα ένα μεροκάματο για να τραφούν και να ζήσουν. Ο ίδιος παιδί γενιάς μεταναστών στη Νέα Υόρκη, θα έστρεφε αμέσως μετά την ατελέσφορη συνεργασία του με τον Ελία Καζάν για το έργο «Το Λιμάνι της Αγωνίας» ξανά, προς το ονομαζόμενο «Red Hook» (κόκκινος γάντζος) – γειτονιά μπροστά στη θαλάσσια  του λιμανιού που ενώνεται με τη πόλη της Νέας Υόρκης, με τη γέφυρα του Μπρούκλιν.

Εκεί σε ένα φτωχικό με γκρεμισμένους σοβάδες στη πρόσοψη κτίριο, «στο λαρύγγι του λιμανιού που καταπίνει τους τόνους του κόσμου» έβαλε να ζούνε ο Έντι Καρμπόνε – κι αυτός Ιταλός μετανάστης β΄γενιάς, με τη γυναίκα του και την εξ αγχιστείας ανιψιά του. Με τη σκληρή δουλειά ολημερίς στο λιμάνι σαν φορτωεκφορτωτής του Έντι, η μικρή Κάθριν έζησε χωρίς να στερηθεί τίποτα από τα απαραίτητα: οικογενειακή θαλπωρή, φαγητό, σχολείο. Όμως φαίνεται πως τα πράγματα δεν κυλούν όπως κανείς θα ανέμενε: μέσα στον Έντι υποβόσκει μια αισθηματική προσήλωση προς τη νεαρή Κάθριν, που εκδηλώνεται με μια έντονη κτητικότητα, καθώς αντιδρά σχολιάζοντας κάθε νέο που ακούει ή βλέπει σ’ αυτήν όπως το ντύσιμο, η ανακοίνωση της πως βρήκε δουλειά στην πόλη – αντίδραση που κορυφώνεται με την άφιξη των δύο συγγενών της γυναίκας του από τη Σικελία.

Του λέει πως θα τους φιλοξενήσουν ώσπου να σταθούν στα πόδια τους ενώ σε λίγο καιρό βλέπει την Κάθριν να ερωτοτροπεί με τον Ροδόλφο που άλλωστε από την αρχή δεν χώνευε – θαρρείς ενστικτωδώς, καθώς προαισθανόταν την εξέλιξη της σχέσης του με την Κάθριν. Η Μπέατρις η γυναίκα του, τον προειδοποιεί συνεχώς να την αφήσει ήσυχη, πως «δεν είναι πια παιδί κι έχει ανάγκη ν’ ανοίξει τα φτερά της, να πετάξει από το σπίτι τους».

View_from_the_bridge3Την ιστορία παρακολουθεί σχολιάζοντας ο Αλφιέρι, δικηγόρος που εξυπηρετεί υποθέσεις του λιμανιού – αυτός ως λύση έσχατης ανάγκης για ανθρώπους που δεν θέλουν ποτέ να εμπλακούν σε κάτι παράνομο καθώς αγωνίζονται για μια θέση στον ήλιο. Ωστόσο το παράνομο δεν αργεί να προκύψει καθώς οι επισκέπτες από την Ιταλία είναι λαθρομετανάστες,  κι εδώ αναρωτιέται κανείς πως και δεν έχουν, καθώς η Μπέατρις θα μπορούσε να τους είχε στείλει πρόσκληση να την επισκεφθούν στις ΗΠΑ και να πάρουν έτσι την πολυπόθητη βίζα. Όμως εκεί ακριβώς στο παράνομο της άφιξης τους, έγκειται και η αρχή της αποκωδικοποίησης του δράματος: ο Έντι δεν θ’ αφήσει ποτέ να του φύγει η μικρή καθώς αποκαλύπτεται μέσα του – με την εξέλιξη της γνωριμίας της ως αισθηματικής σχέσης με τον Ροδόλφο, η φρικτή ζήλεια του και συνακόλουθα η συνειδητοποίηση ενός ερωτικού πάθους εκ μέρους του ως τώρα ανομολόγητου και στον ίδιο του τον εαυτό.

View_from_the_bridge_wedΌταν του ανακοινώνει πως θα τον παντρευτεί κάνει τα πάντα για να την αποτρέψει ισχυριζόμενος πως είναι ακατάλληλος και το μόνο που θέλει είναι να εγκατασταθεί νόμιμα – έχοντας τη ως σύζυγο στη Νέα Υόρκη. Αυτό δεν αλλάζει τα πράγματα, αντίθετα αποκαλύπτει ανάγλυφα όλο το περίεργο πάθος του που θα τον οδηγήσει ως την έσχατη πράξη: το επιτοίχειο τηλέφωνο που είναι στην άκρη σκοτεινό στη σκηνή ως τώρα, φωτίζεται καθώς σηκώνει το ακουστικό να τηλεφωνήσει στο Αλλοδαπών για να καταγγείλει τους συγγενείς της γυναίκας του ως παράνομους.

Καθώς αυτοί συλλαμβάνονται και πρόκειται να απελαθούν ο Έντι γίνεται το θύμα του καυγά με τον αδελφό του Ροδόλφου, Μάρκο που έρχεται έξαλλος σπίτι του να του ζητήσει το λόγο για την φρικτή του κατάδοση και τον διασυρμό τους στη γειτονιά. Με το μαχαίρι που έχει στην τσέπη του ο Έντι για να καθαρίζει ίσαμε τώρα ένα μήλο, πέφτει χτυπημένος, καθώς ο Μάρκο του στρέφει προς τα πίσω το χέρι – που μόλις προ ολίγου είχε σηκώσει απειλητικά:  πέφτει νεκρός στο δάπεδο της σκηνής καθώς η τραγωδία του λιμανιού φθάνει στο αναμενόμενο ακρβώς όπως ο Αλφιέρι σαν εκπρόσωπος αρχαίου δράματος τον προειδοποιούσε όλο αυτόν τον καιρό. Η ιστορία εδώ τελειώνει με ένα γάμο που δεν ήθελε και ούτε πια θα μπορούσε ποτέ να δει.

Κριτικό Σημείωμα για την Παράσταση στο Εθνικό

Εθνικό Θέατρο Κεντρική Σκηνή Κτίριο Τσίλερ / ως τέλος Μαϊου

Διανομή / Συντελεστές:

  • Γιώργος Κιμούλης, Eddie Carbone
  • Μαρία Κεχαγιόγλου, Beatrice
  • Ηλιάνα Μαυρομάτη, Catherine
  • Αλέξανδρος Μαυρόπουλος, Rodolfo
  • Στάθης Παναγιωτίδης, Marco
  • Νίκος Χατζόπουλος, Alfieri
  • Γιώργος Πάτσας, σκηνικά – κοστούμια
  • Νικαίτη Κοντούρη, Σκηνοθεσία – μετάφραση (μαζί με Γ. Κιμούλη)
  • Λευτέρης Παυλόπουλος, Φωτισμοί
  • Διάρκεια 130΄
  • Είδος, Οικογενειακό δράμα
  • Τίτλος πρωτοτύπου A View from the Bridge
Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s